< Jessie is goud waard

Fluitend naar het werk

Nauwkeurig werkend, gemotiveerd en zelden ziek. Zo kent directeur Ronald zijn werknemer Erik. Een jongen die ernstig ziek werd, lichamelijk flink veranderde en het leven niet meer zag zitten, maar – mede door zijn werk bij Ferrocal – de passie voor leven en werk terugvond.


Erik raakte door een ernstige ziekte zijn huis, zijn baan, zijn vriendin en zelfs zijn lijf kwijt. Door een cyste in zijn hersenen, ontdekt toen hij 23 jaar was, sliep hij vrijwel de hele dag. “Ik dacht dat het door de ploegendienst kwam op mijn werk. Toen ik een keer op het werk in slaap was gevallen, ben ik naar de dokter gegaan.” Daar werd de cyste ontdekt, die er ook voor zorgde dat er geen rem op zijn eetlust en groei zit. “Ik heb 208 kilo gewogen tijdens mijn Mc Donalds-periode. Maar het allerergste vond ik dat ik mijzelf niet was. Het doet mij heel zeer om erover te praten. Ik was voor iedereen een ongelooflijke eikel. Ik heb in het ziekenhuis zelfs de drains uit mijn hoofd getrokken.”

Erik zag het leven niet meer zitten, dacht zelfs aan zelfmoord. “Mijn moeder voelde dat aan en kwam op een dag naar mij toe ‘het gaat niet goed he met jou, ik heb voor aanstaande donderdag een afspraak met de huisarts gemaakt’. Die heeft mij doorverwezen naar de psycholoog en dat heeft mij enorm geholpen. Vervolgens kwam ik op de wachtlijst bij Delta en sindsdien gaat het alleen maar beter met mij!”

Erik was, samen met zijn maatje Arul, de eerste werknemer bij Ferrocal die vanuit SW-bedrijf Delta gedetacheerd werd. Ronald blikt terug: “ik zei meteen ‘als we het doen, nemen we twee jongens. Er kwam een arbeidsdeskundige om de werkomgeving te beoordelen en we spraken een proefperiode van twee weken af.” Na die proefperiode zat de schrik er heel even in bij Erik. “Ronald zei voor de grap ‘nou, dit was je laatste werkdag’, haha, daar had hij mij goed te pakken”, lacht Erik terwijl hij Ronald haast vriendschappelijk op z’n knie slaat.

Ronald is onder de indruk van de jongens en hun meerwaarde, ook voor alle werknemers van Ferrocal. “Ik had nooit verwacht dat die jongens ons zoveel zouden brengen. En dat wij zo belangrijk voor hun zouden kunnen zijn. Je beseft niet dat het zoveel voor deze mensen doet om te kunnen zeggen dat ze in een echt bedrijf werken. Ik zou willen dat vele werkgevers mij volgen. Deze jongens zijn heel bijzonder, maar niet apart. Ze zijn er altijd, hebben weinig ziekteverzuim en zijn ontzettend gemotiveerd!


Scroll naar boven