Jessie is goud waard

Toen Jessie op de bel van Antje drukte, op die zonnige zomermorgen in 2012, was het voor ‘een heitje voor een karweitje’. Jessie stond met een bezem in de hand voor de deur. “Ze mocht de stoep wel even vegen en de bloemen buiten verzorgen.” Maar daar bleef het niet bij. De twee buurtgenoten hadden meteen een enorme klik. En inmiddels beschouwt Antje Jessie bijna als een eigen kleindochter.


“Hadden alle mensen om mij heen, maar iemand zoals Jessie.” Antje kijkt vol trots naar haar 13 jarige buurtgenootje. “In één woord gezegd, ze brengt mij geluk.” Antje woont zelfstandig in hartje Eerbeek. Is nog reuze bij de tijd. Maar lopen gaat heel moeilijk. “Vlak nadat mijn man overleed kreeg ik een hersenbloeding. Ik kan nog steeds alles zelf doen, maar het gaat allemaal een stuk langzamer en vooral met lopen heb ik veel moeite.”

Een keer in de week komt Toos van de thuiszorg Antje helpen. “Maar het lukt vaak niet om alles af te krijgen en dan zeg ik ‘laat maar liggen, dat doet Jessie nog wel’. Ze is echt goud waard. Ze poetst mijn schoenen, pakt soep uit de kast, loopt even snel naar boven als ik wat nodig heb, maakt de scootmobiel schoon, perst sinaasappelsap en zo kan ik nog wel even doorgaan.”

Elke zaterdag staat Jessie om 9 uur op de stoep. “Antje brengt mij heel veel plezier. Ze heeft altijd veel praatjes en ook haar nieuwe vriend Wietse is super aardig. We gaan dan altijd boodschappen doen. Dan loop ik met het karretje en rijdt Antje in haar scootmobiel. De boodschappen gaan bij mij in de fietstas en bij Antje voor de benen. Zo rijden we dan weer terug naar huis en thuis ruim ik alles natuurlijk in de kastjes.” Maar er is ook tijd voor ‘teuten’ zoals ze dat eensgezind noemen. “Dan nemen we school even door en vaak komt de buurvrouw ook nog even kletsen.”

Antje nomineerde Jessie vorig jaar voor de Brummense bikkel. En die kreeg ze! "Geweldig, ze heeft hem dik verdiend!” Ook de kinderen van Antje zijn blij met Jessie. “Mijn kinderen wonen allemaal wat verder weg. Jessie heeft inmiddels de sleutel, voor als er eens iets zou zijn. Dat geeft mij een veilig gevoel en het is heel vertrouwd. Ze hoort echt bij mij!”

 

Jessie en Antje zijn geïnterviewd door TV Gelderland.


Scroll naar boven